ヘルモゲニアーヌスと訴権競合問題
その他のタイトル Hermogenianus und das Problem der Klagenkonkurrenz
著者 岡 徹
雑誌名 關西大學法學論集
巻 62
号 4‑5
ページ 2136‑2095
発行年 2013‑01‑30
URL http://hdl.handle.net/10112/7726
ヘ
)レ
モ
ゲ
~'
• L
ァ
l
ヌ
ス
と
訴
権
尺
問 題岡
徹
四 現 代 の 学 説 に つ い て
クヤキウスの論述について
次
ヘルモゲニアーヌスの経歴および業績などについて
ヘルモゲニアーヌスの条文について 目
(.‑<)
ー
(~t-1-'~l\t>--ー区K(Hermogenianus)
ゴ嘉l呉翠l
兵l
暉只謬配咋心11
兵自母S
槃̲ps;;:;‑
祖やmagister libel‑
(N) (M) lorumや~0~゜や菜竺,iド"°1'x~~一1ド"<:""I'‑‑ー区K
(Diocletianus)嗅礼琴営起や~~゜"His
tenure
asDiocletian's secretary began on 1 January 293, when there is a rescript which asserts that the
substance
of truth cannot be changed by a wrong description. It continues at least until 30 December 294 when
a text from Nicomedia places the onus of proof of payment on the payer. It is
safeto assume that his tenure
(....)under Diocletian extended to the end of 294." (Honore)
Very good
-0i船窓や~~゜
CJ. 1. 18. 5.
Cum falsa demonstratione mutari substantia veritatis minime possit, respondendo id quod patemum erat ex
(LI))matemis esse bonis nihil egisti.
CJ. 8. 42. 25.
Solutionem adseveranti probationis onus incumbit: quo facto
chirographumcondicere potest.
"The
rescripts cited
above (n.506‑9) suggest that around the turn of the
centuryH. was
inthe east,
(<O)presumably as praetorian prefect." (Honore)
CJ. 8. 53 . 24.
く~W~l\l'--
ー区ぺ心苗迭卦器ぐ嘘国毎
i
くギ(i 1 1 111自)巨坦~~(11~自・1‑Rrr)t>
‑1<<
(111 111
111)Si patri tuo heres non extitisti, ex facta ab eo liberalitate titulo donationis non posse iura tua laedi
manifestissimi iuris est.
CJ. 7. 22. 2 .
Praestat firmam defensionem libertatis ex iusto initio longo tempore obtenta possessio. favor enim libertatibus
debitus et salubris iam pridem ratio suasit, ut his, qui bona fide in possessione libertatis per viginti annorum
spatium sine interpellatione morati essent, praescriptio adversus inquietudinem status eorum prodesse deberet, ut
et liberi et cives fiant Romani. (25 June 300)
CJ. 4. 12. 4.
Cum te ideo ex persona filii tui commemores conveniri, quod pro debitis eius aliquid intulisse videaris,
defensionibus tuis uti apud eum, cuius super ea re notio est, minime prohiberis, ut is ad solutionem alieni debiti
urgueri te non patitur.
CJ. 2. 30. 4.
In iudicio de liberali causa sententiam pro libertate latam ne quidem praerogativa minoris aetatis sme
(r‑)
appellatione posse rescindi ambigi non potest
.(6 Jan 303)
吋
Haec, quae neccessario corrigenda esse multis retro principibus visa sunt, interea tamen nullus eorum hoc ad
effectum ducere ausus est, in praesenti rebus donare communibus auxilio dei omnipotentis censuimus et prolixitatem
litium amputare, multitudine quidem constitutionum, quae tribus codicibus Gregoriano et Hermogeniano atque
(co)Theodosiano continebantur, ……・
窓出塁炉器竺
'Codex Hermogenianus
C睫薔抽ゴ如C(~I-\J~l\l"---ー区kや~t-Q..lJ111m
0ヤ̲:;t,Q゜
"In
a thorough
studyin 1964 Liebs concluded that the editor of the Codex was the same as the author of
Juris Epitomae, Summaries of the Law (Lenel 1889:
1.265‑78; Liebs 1964: 23‑30; Cenderelli 1965:
239),a
(o,)work of about 300 AD (Liebs 1964: 13‑22)." (Honore)
"It
may have been released in Milan in 295. The compiler Hermogenian was apparently magister libellorum
and then later praetorian prefect, mirroring the path of some earlier jurists. …… We have only a few fragments
of the Codex Hermogenianus that apparently was short enough to be divided into titles, but not separate books.
The Collator quotes from this late Roman law code twice (but the second is an extended extract with several
ぼ)constitutions). (Frakes)
奎田禁認S蒋苔竺%や~t,Q゜
「ぶぷ
h
::‑‑かKC
坦攣(Codex Gregorian
us)~ ~ おく全1-\J~l\i'---区KC坦釦(CodexHermogenianus) Gre‑
gorius
(Gregoriaunus ?)全Hermogenianus全#霊'<('::--叶よ氏瞑臼謬森認や
~0心涅遠国菜r宜抑◎速絲
ユ全全心毎坦惑竺'忌全ヤ,.
~]零(liber,
volumen)
C溢や竺ぐマヤ痣:l::'.C蜻lil造S丑,0~溢~~心菜~cやcodex ..lJ
営豆菜心゜……悉神
ti~忌脚ユ哀t,-1'-Q要保心⇒ヤ'啜忌廷11兵111~~お臣母
S
蚕坦如如i{,.やc~~醍惑ぬ菜心亡菜勾妥,~J菜憫心巡は毎+g~菜'やS要+gQID擬全海,-),'.;~Q竺111-l(K=1母~~呂ぬ菜心゜卜J
C l 1
坦釦心全く全出ふI¥I'‑‑ー区K..lJ茜避乱器ぐ諸国語
1 (
兵( 1 ] 1 1 11
I1 )
巨迅途1(11~目・ば索ギ
0 ( 11 1 1 11 1 )
はく
:4
E:;; 再製~~ ~.,(j) E:;; やさ{:f,Vヤ逗報S艤lllや~s:::-'匡抑心全~1廷心⇒ヤ竺逗兵心袋亡菜勾.,(j),叶K~I\~区K札句届坦~ij尉酪ユ益磁ぬ菜心器坦E:;;, ¥"心
11 1 1 11
母弐淀E:;;.,;) E:;; 竺卜)E:;;1 1
坦攀全心浜正ぬ菜心心嬰装釦0菜,f J菜如唄⇒
ャ(::::) (~) 坦罹IllE:;; 1活如呈心リ心条や抽心゜」
M"~'.:'r-J-や一(Kri.iger)全く全1-\-J~叶トー区
KG'
瑯蜻IIIUl]l111
忍⇒
~(1兵111
母)゜
,,Die ji.ingsten der in Justinians Digesten ausgezogenen Juristen sind Hermogenianus und Aurelius Arcadius
Charisius
.Ersterer hat sechs Bucher iuris epitomae geschrieben, welche selbstandig verarbeitete Auszi.ige aus
den fri.iheren J uristenschriften in kurzen Satzen ohne Anfi.ihrung der Literatur geben und den Sententiae von
ぼ)
Paulus am nachsten verwandt sind
." ほ)リ菜旦吋菜さ,.<全出ふl¥
r,‑..̲ー区KE;
榔暢III
如竺iuris
epitomaeや~r-0゜ぼ)~.
Lenel, Palingenesia I :1. IURIS EPITOMARUM LIBRI VI
知的0,..., • 砂至冊や~t-0゜知鯰柑知唸絲ゴま(S.268)や~t-0゜ぼ)封は呟~t-0::::--一゜~KS'瑯攀(HERMOGENIANS)さ
',,Kein Jurist ist angefuhrt, nur zweimal ein
Kaiser."~ 罹Ill>¥‑J .:; r‑0
゜
D. 37, 5, 23.
Hi, quibus vel relictum vel virile divus Pius conservari constituit, ex servis, qui libertatem propter bonorum
possessionem contra tabulas acceptam consequi non potuerunt, nihil habebunt.
D. 48, 4, 9 .
Eorum, qui maiestatis crimine damnati sunt, libertorum bona liberis damnatorum conservari divus Severus
decrevit et tune demum fisco vindicari, si nemo damanati liberorum existat.
in. Detlef Liebs,
HERMOGENIANS
IURIS EPITOME, Zurn Stand der romischen J urisprudenz im Zeitalter
Diokletians, Gottingen, 1964全く会出~l\i'----ー区KE;‑榔釦
:.20
勾パ慰心゜(‑) OCD G H ermogemanus, Aurelius (?) G~tm (THon)如~\臣戸心゜(N) ,, In den J ahren 293 und 294 war Aurelius Hermogenianus Diokletians Libellsekretar, off en bar sein ordentlicher magister libellorum…." (Detlef Liebs, Hofjuristen der r畑mischen Kaiser bis Justinian, Verlag der Bayerischen Akademie der Wissenschaften in Kommission beim Verlag C.H. Beck Miinchen, 2010, S. 85.) (M) ,,Diokletian (284‑305 n. Chr.) ist nur <lurch wenige J ahre von Aurelian gtrennt." (Alfred Heuss, Romische Geschichte, 10. Aufl., Herausgegeben, eingeleitet und mit einem neuen Forschungsteil versehen von Jochen Bleicken, Werner Dahlheim und Hans‑Joachim Gehrke, Ferdinand Schoningh,
Paderborn・Miinchen・Wien・Zurich,
2007, S. 434.) ,,Er starb erst im Jahre 316." (S. 448.)
(‑‑s;1<) Tony Honore, Empereors and Lawyers, Second Edition, Clarendon Press・Oxford, 1994, p. 177. (u‑.,) P. 177, n. 498.
弐戸叶梱坦郵竺堆怜孟
:l.l-\-J~!t1入~:2-4如(<.0) P. 179.
(c:‑‑) Gennaro Franciosi, II processo liberta in diritto romano, Casa editrice Jovene Napoli, 1961, p. 285~\淫゜(00) 坦華(G性似゜
(m) Honore, Empereors and Lawyers, p. 177. (8) Robert M. Frakes, Compiling the Collatio Legum Mosaicarum et Romanarum in Late Antiquity, Oxford University Press,
く~I-\-'ぶ1\I'‑‑ー区k匁茜避乱器ぐ口室製やI(111 1110)
巨坦途4(11~臣・は食ギ
11 (1 1 1 1 1
兵)2011, p. 80‑81.
(::::) 華田『ロー忙迅-~1~』国1111冨~)L--゜
(~) "The CH, named after Hermogenian, magister a libellis to Diocletian, followed the model of the CG, comprising responses
from AD 293‑294 composed by the eastern imperial petitions department, headed by Hermogenian." (Serena Connolly, Lives
behind the Laws, The world of the Codex Hermogenianus, Indiana University Press, 2010, p. 39.)
"Justinian's Codex is expressly designed to incorporate in a revised and shortened version the three previous codices
(Gregorian, Hermogenian and Theodosian) with more recent constitutions including Justinian's own enactments." (Tony
Honore, Justinian's Dogest: Character and Compilation, Oxford University Press, 2010, p. 5.)
,,Diese Gesetze wurden auf ein zu Beginn der Arbeiten festgestelltes Titelgertist verteilt, das auf der Grundlage der Rubriken
des Theodosianus weitere, vornehmlich privatrechtliche Titel aus dem Gregorianus und Hermogenianus tibernahm."
(Romische Rechtsgeschichte, Zweiter Abschnitt, aus dem Nachlass von Franz Wieacker herausgegeben von Joseph Georg
Wolf, 2006, Verlag C. H. Beck, Mtinchen, 2006, S. 292.)
John Noel Dillon, The Justice of Constantine, The University of Michigan Press, 2012, p. 27‑29, p. 58~\産゜
ぼ)Paul Kruger, Geschichte der Quellen und Litteratur des romischen Rechts, Zweite Auflage, Mtinchen, 1912, S. 254f.
(::;) Heumann/Seckel E;; Epitome !1'Auszug, z.B. Hermogeniani libri epitomarum (1. 41. 43 D. 27, 1) ..lJ~r-0゜
(臼)S. 265‑S. 278.
ぼ)S. 11 (Einleitung).
1 1
(‑) (N) ‑Tony Honore, Emperors and Lawyers, Second Edition, 1994忍TheAge of Diocletian 282‑305 AD釘配圧~;ヤ'
く~t\.J~1\f>‑‑‑ー区K!.‑10;ヤ愉眉
□
ャ;r‑Q ゜
"It remains to show in detail that the style of Hermogenianus who wrote Juris Epitomae (IE) is the same as
that of the author of the rescripts of 293‑6. The IE material amounts to about a sixth or seventh of rescripts of
those years. There are many parallels, apart from the condensed style which is common to both. There are
many parallels, apart from the
condensedstyle which is common to both. There is the use of
idcirco,of initial
(M) ad, sub,de,
ante,and per, of
convenit,obtinuit, ……
~J
E;'obtinuit E;'
栄旦奏E;;11~ 以茶~I恰ぬ菜\J;l'Q゜D. 44. 7. 32 (2. epit).
Cum
exuno delicto plures nascuntur actiones, sicut evenit, cum arbores furtim caesae dicuntur, omnibus
experiri permitti post magnas varietates optinuit.
~JE;'~ 似釘lil藉営ti'竺竺¾E;-~,0や~l'Q心瞬ぐ゜
「
10(;'~ 悉知ヒ掟全心(exuno delicto)
翠姦S
澁避茶赳;:̲̲)l'Q心抑(cum ... plures nascuntur
actiones)'――心知尺さ
(sicut)
*茶蕊全は学心#心
(arbores furtim caesae)
匁l]llIT兵菜l'Q(dicuntur)吋I('知J心茶~0心匁抑
(evenit, cum
...) -ャ,'〈ヤ如t:~ヤ心 J
心条共和菜l'Q(omnibusexperiri permitti
)心:;, 可誤淀茶ー一‑t<‑R{:j, 訳淀
S 卑配訊ふ
.0(postmagnas varietates
) t祁罰1"'l'Q知0~{:j,0心(optinuit)0」
D. 41. 8. 9 (5. epit)
Pro legato usucapit, cui recte legatum relictum
est:sed et si non iure legatum relinquatur vel legatum
ademptum est, pro legato usucapi post magnas varietates optinuit.
く全l-\-'~I\ドー区k匁苗避卦器ぐ口巨器l判
11
(I1 1 11 < )
巨坦綜-1(11~回・ば索や目(I 1 I I 1ギ) 宜求似Sギ入1ド:¥!'¥
!.‑1.
:t1く唄話令茶~r-0゜リリ.'..l~ぺt‑0;HI¥‑哩茶'吾坦旦如誤心菜1‑Qi J心如Honore
条辛据⇒
ャ̲:;,1‑Q゜
(.,,.) 毎坦!.-1.~士r-O~ti~や~r-0゜CJ 7. 29. 2 (28 Jan 293)
Nihil pro herede posse usucapi suis existentibus heredibus obtinuit
.CJ 4 . 37 . 1 (5 May)
Societatem uno pecuniam conferente alio operam posse contrahi magis obtinuit.
CJ 5. 71. 17 (7 Dec 294)
Inter omnes minores nee commune praedium sine decreto praesidis sententia senatus cunsulti distrahi patitur.
nam ad divisionis causam provocante tantum maiore socio eius alienationem et sine decreto fieri iam pridem
obtinuit.
CJ 5 . 42. 4 (13 Dec)
Non omnium tutorum par similisque causa est. quapropter exemplo testamentarii confirmatum a praeside vel
datum ex inquisitione non onerari satisdatione rem salvam fore pupillorum manifestum est, pluribus autem datis
ex inquisitione tutoribus illum, qui satis secundum formam edicti rem pupilli salvam fore dedit, in administratione
praeferri iam dudum obtinuit.
CJ 9. 45. 6 (29 June 299)
In executionibus cnmmum obtinuisse videtur illos destisse, qm ammum accusationis implendae prorsus
desseruerunt. cum igitur aliis ex causis vel simplicitatis ratione necdum te ad finem vindictae pervenisse preces
tuae testentur, poteris postposita formidine impedimenti super aliquantulo siliento institutam accusationem
secundum leges perferens quam probabis tibi debitam vindictam reportare.
吋¾-tiギ令'<:-)\-~似や~t-0゜リリは担揺Sく~1-\-l~ll~ー区K~~似や~t-0
D. 44. 7
.32 (2. epit.)
全石正や兵/愉眉⇒
心菜ヤ;t‑0゜
,,Haectenus mihi visum est de diversis rationibus disputare, quas superior aetas amplexa est. Quam quae
secuta est quo iure fuerit usa, refert Hermogenianus
(L.32. de
0.et A., e lib. 2
.epit. depromata):
Cum ex uno delicto plures nascuntur actiones
,sicut evenit, cum arbores furtim caesae dicuntur, omnibus experiri
,,,, , , , , ,, , ,, ,,,,,,,permitti, post magnas varietates obtinuit
.Reiectis igitur Modestini Paulique opinionibus, sententia Ulpiani est probata atque recepta. In eandem d. sententiam conceptum Iustm1am quoque e 1ctum exstat m
L.20.
C.de furtis
(§.8. I. de oblig. quae ex del.),
quae ICtorum de singulari facto dubitationem, utrum furti an servi corrupti actio danda esset, ita sustulit, ut
utramque actionem concederet, neque modum aliquem iis exercedendis imponeret, quod, si ullum aliam ac
(Li'))Hermogeniani sententiam Iustinianus comprobasset, fieri certe debuisset."
M-'(一~Iド—(Beseler)茶D.
44. 7
.32 (2.
epit.)~ 吋;:':)D. 41. 8. 9 (5.
epit.)旦~::t't-0post magnas varietates optinuit
(<0) 心:;I\'砥窓如ti-KIドヤーI\~ー区ぺ恕E;'lnterpolatioや~t-0(justinianische
Redeweise)心⇒心f)心~0:;
¥‑.J'く~t\-'ぶI\!>‑‑‑‑ー区K心茜避乱器ぐ口室蛋!ギ~(11
1 11
i()巨坦途-1(11~回・f‑Rtl¥t' ギ~((I
1 1 11 1‑R)
(c‑) =一゜f'¥K竺凶某
S
国淀如l恰⇒
心(Gleichwohl lehnen wir Beselers Folgerung ab.) ゜
¾,E;;
11 ~
怜区E;;i¢#i也r'(一~l)\ーは雫写全゜CJ 3, 31, 12§1
Cumque multae varietates et controversiae veterum exortae sunt, eas certo fine concludentes sancimus, si quis
hereditatis petitionem vel susceperit vel suscipere sperat vel movere, alius autem superveniens vel ex deposito
velcommodato
vel legato vel ex fideicommisso vel ex aliis causis inquietare vel reum vel agentem ex persona
defuncti crediderit sibi esse necessarium, si quidem pro legato vel fideicommisso hoc faciat, rem expeditae
quaestionis esse, cum possit scriptus heres
cautione interpositanon differe hanc petitionem, sed recte exigi vel
legatum
vel fideicommissum sub cautela vel satisdatione pro qualitate personarum, quod, si non obtinuerint eius
iura,
restitute legatarius vel fideicommissarius ei datam pecuniam cum usuris ex quarta centesimae parte
currentibus,
vel agrum cum fructibus quos percepit, vel domum cum pensionibus, scilicet in utroque eorum
expensis antea necessaria et utilibus deductis: vel si ipse maluerit litem quidem contestari, expectare autem
hereditatis
petitionis eventum, hoc ei liceat facere, ut restitutio, si competeret, cum legitimis augmentis
legatario (00) vel fideicommissarioaccedat. [a.
531]CJ 6, 38, 4§1
Et si quis eorum altercationes singillatim exponere maluerit, nihil prohibet non leve libri volume extendere, ut
sic
explicari possit tanta auctorum varietas, cum non solum iuris auctores, sed etiam
ipsaeprincipales
constitutiones, quas ipsi auctores rettulerunt, inter se variasse videntur. [a. 531]
(,‑‑;) Clarendon Press・Oxford. i臣壬゜
(N) P. 139‑p. 185. "This chapter analyses 1,248 rescripts of the period 282‑305, assigns them as far as possible to the secretaries who composed them and identifies two and possibly three of these secretaries. It shows how Diocletian, who surrounded himself with able lawyers, exploited and transformed the rescript system." (p. 139.) (M) P. 179.
(‑tj<) P. 170, n. 395.
(L.{')) Friedlich Carl von Savigny, De concursu delictorum formali 1800.: Vermischte Schriften, Band 4, 1850, S. 102f. (c.o)
sz
45 (1925),s.
229.(i:‑‑) Liebs, HERMOGENIANS, S. 39, Anm. 3. (oo) Martina Miiller‑Ehlen, Hereditatis petitio, Studien zur Leistung auf fremde Schuld und zur Bereicherungshaftung in der r如mischenErbschaftsklage, Bohlau Verlag Koln Weimar Wien, 1998, S. 154, S. 391 Anm. 18~\産゜
11]
(‑) へギ廿心KG'RecitationesSolemnes~Ad
L.
Cum ex uno, XXXII.心求択如藍園心ヤ咀品全
~i-,Q゜
Qvod diximus in lege superiori; conditiones impossibiles testamentis adscriptas pro nullis haberi, id
l. 3.
de (N} cond.&
demonstr. obtinuisse ait. Obtinuisse scilicet post multas varietates, controuersias&
altercationes. Etita quod proponitur in hac lege, id dicitur obtinuisse post magnas varietates. Plinius 2. £pistol. Quae
sententia, inquit, non praeualuit modo, sed omnino post tantas dissensiones fuit sola frequens. Id autem
く~r\J~I\!'--ー区k心茜避卦器ぐ口室犀lやギ(1
1 1
I1
臣)巨迅tli(l
l ~
自・ば愈ギ<(11 1 1111 1)
obtinuit, vt ait hoc loco, vt cum ex vno delicto, ex vno facto plures nascuntur actiones, omnibus vti liceat, vt
ponit exemplum in arboribus furtim succisis, ex quo delicto multiplex nascitur actio, actio arborum furtim (C')) caesarum ex duodecim tabulis, actio damni iniuria dati, ex lege Aquilia,
&
interdictum, quod vi aut clam. ……ヽギ叶心Kti'*条函全呈学心菜文叡四唸話心苗避紹鰐ヤ1‑Q(ex quo delicto multiplex nascitur actio)心
⇒
ャ.;q.c‑‑'
¾-~111足旦笑皿'I'<1‑Q゜
← ‑1 actio arborurn furtirn caesarurn ex duodecirn tabulis.
N actio darnni iniuria dati, ex lege Aquilia.
M interdicturn, quod vi aut clam.
ピ
)
IACOBI CVIACII IVRISCONSVLTI PRAECLARISSIMI, REGII CONSILIARII, Recitationes Solemnes IN VARIOS,EOSQVE PRAECIPVOS Digestorum titulos, proximae a praefatione paginae adjectos. OPVS VT PRAECLAR VM AC
LONGE PRIORIBVS N ER VOS/VS, !TA ET BONO antecesso四miuris, ac studiosorum, nunc primum iure publico donatum.
Cum Indice rerum & verborum satis sufficienti, Nee non Gratia & Priuilegio Sacr. Caesar. Majestat. decennali.
FRANCOFVRTI Ex Officina Paltheniana Sumtibus Haeredum Petri Fischeri. M. D. XCVI. p. 1214‑1215.
(N) Ulpianus libro sexto ad Sabinum. Optinuit impossibiles condiciones testamento adscriptas pro nullis habendas.
(M) Edward Peters, The Sacred Muses and the Twelve Tables : Legal Education and Practice, Latin Philology and Rhetoric,
and Roman History, in Law as Profession and Practice in Medieval Europe, Essays in Honor of James A. Brundage, Edited by
Kenneth Pennington The Catholic University of America USA and Melodie Harris Eichbauer, Florida Gulf Coast University,
Fort Myers, USA, Ashgate, 2011, p. 137-151~ 淫゜
自
(‑)
ー
△令ヽ全く~1-\J~l\r,...̲
ー区KG
如S
潔奴如縄⇒
ャニ心゜く全出知Ir,..._ー区KG~似如愉唇;:̲jr-0吾淀!.1'~令ヽ
'<:‑ti'D. 47, 7, 1.
ぶ丑;)D. 47, 7, 11.
(恒対やく心る゜:::_,t--~KG妥(N) G)!.l
l]IIIT忍̲)¥‑.I :; r‑0゜
D. 47, 7 G
縣睾ゴARBORUM FURTIM CAESARUM
や念心゜D. 47, 7, 1. (Paulus libro nono ad Sabinum)
Si furtirn arbores caesae sunt, et ex lege Aquilia et ex duodecirn tabularurn dandarn actionern Labeo ait: sed
Trebatius ita utrarnque dandarn, ut iudex in posteriore deducat id quod ex prirna consecutus sit et reliquo
(M)condernnet.
D. 47, 7, 11. (Paulus libro vicensimo secundo ad edictum)
Sed si de arboribus caesis ex lege Aquilia actum sit, interdicto quod vi aut clam reddito absolvetur, si satis
prima condemnatione gravaverit reum, manente nihilo minus actione ex lege duodecim tabularum.
△令ヤ拉,
¾-
E;; 知0U痣マ゜祖二把出坦..YE;;苗避条担華く芸E;;-<心心S営乏旦~,(;!,為辻葉
⇒ ¥‑‑1 ;
心心S,, 0 f J ,l,̲J豆謀二感,(;!,; ゜Lex Aquilia
豆'や菜如弼嫁⇒⇔全0~゜ぬ心
U actio arb. fun. caes.
~祖心や菜如苺経ギ后謎塩心̲̲)
¥‑‑1
E;; ~ 苺圧⇒
心゜‑<知J菜心匡論避S巨~E;;室旦ゃ
⇒
ヤ'把出坦E;;actio iniuriarum
心坦即μIIE;;actio iniuriarum
E;; 巨送釘室山忘2
心蓉沓迷勾+く全出ぶ1¥I'‑‑‑ー区ぺ心茜避卦器ぐ口臣蛋!ギ~(111 1111)
巨坦途-1(11~目・ITTllft'
<o
(111111)t.t:
薬豆'裳笞ヤ心据訃唇S心‑Qu.
距正ぬ菜やさ心心~.:;:Gai. D. 19, 2, 25, 5 U.
玲.:;¥Jさ心でや豆知謬,.:; ~ 菜呈⇒
ャ~Pompon. —Ulp.
D. 47, 7, 3,
3~.1-tおPaul.D. 12, 2, 28, 6 U.
芯ニャ竺'succidere U. .1‑t 0
ヤ湮学ぬ菜心+
11砥坦如倖避(..,.) 茶'語蚕忌旦~~~痢圧因品⇔坦坦仕甜心̲j\--'乱環1"'t-0゜心⇒全は基豆心⇒ャ~~や~t-0゜リ~11澤似竺%や~t-0゜
Gai. D. 19, 2, 25, 5 .
lpse quoque si exciderit, non solum ex locato tenetur, sed etiam lege Aquilia et ex lege duodecim tabularum
arborum furtim caesarum et interdicto quod vi aut clam : sed utique iudicis, qui ex locato iudicat, officio
continetur, ut ceteras actiones locator omittat
.D
.19,
2~ ぷ"'"',..L~ざLOCA TI CONDUCT!
や伶心゜Pornpon. —
Ulp.D
.47, 7, 3, 3
Sed si quis saligneas virgas instituendi salicti causa defixerit haeque, antequarn radices coegerint, succidantur
aut evellantur, recte Pornponius scripsit non posse agi de arboribus succisis, cum nulla arbor proprie dicatur, quae
radiecern non conceperit.
D
.47,
7~ 誌製竺'ARBORUM FURTIM CAESARUM
やか炉Paul. D. 12, 2, 28, 6
Colonus, cum quo propter succisas forte arbores agebatur ex locato, si iuraverit se non succidisse, sive a lege
duodecim tabularum de arboribus succisis sive a lege Aquilia damni iniuria sive interdicto quod vi aut clam postea
(tr.>)
convenietur, per exceptionem iurisiurandi defendi poterit.
D. 12, 2~
ぷ""",..L.~~,.DE IUREIURANDO SIVE VOLUNT ARIO SIVE NECESSARIO SIVE IUD I CALI
や埒心゜
△令ヤ竺'
Pompon. —
Ulp.D. 47, 7, 3, 3
谷サおPaul. D. 12, 2, 28, 6 :.1. ~;
ャざ+11船坦~succidere茶正二心菜ヤ; t‑0リ匁如迦渠
⇒
ャ;t‑0゜
r‑¥J G'瞬屯苔全心Gai. D. 19, 2, 25, 5
如瞑心心caesarum
(caedere) や~r-Q゜~·
⇒全...J~条心'△令ヤ竺~E;;~J心如醤唸心゜actio de arb. succisis
条溢‑tr.!1営之勁#(dasallmahliche Vealten)
~.(::_60ヤ:;.0心iJ心茶裔'おふS菜'~;'..L ::--~ ー区(<D) K~t>---全''.(~.!1四云心菜,{::f,~(sieallem Anschein nach im hadrianischen Album gefehlt hat)
0△令ヤ竺'
Lene!, Edictum
,,Die .
act10 arborum
stammenden actio de
(綜11~・ 1
兵0ギ母)furtim caesarurn darf
Die arboribus
SUCC1S1S. (r‑) 如芸l恰⇒
ャ;r‑0 ゜
nicht verwechselt werden rnit der
letztere gmg auf
emefeste poena aus
von den zwolf
25 As for Tafeln
jeden
abgehauenen Baum, die erstere ging auf das Doppelte des Interesse. Jene war beschrankt auf dem Tatbestand
,,,,,,,,der arb . ores succ1sae
,diese umfasste den dreifachen Tatbestand des
"arboresfurtim cmx1sse subsecuisse
cecidisse".Mit augenscheinlicher Beziehung auf diesen Unterschied sagt Paul. ad Sabin. 9 fr. 5 h. t.:
,,, ,,,,, ,,,,,,,,,Caedere est non solum succidere, sed
.etiam ferire caedendi causa, cmgere est deglabrare. subsecare est
subsecuisse (!): non enim poterat cecidisse intelligi, quia serra secuisset .... ・・・ ・・・ ・
・・"く~1-\JぶI\t>‑‑‑‑ー区k心茜避卦器ぐ口室製
< 1 (11 1 110)
巨坦尉(1澤回・
tf=i alt' < 11 (1 1 1 1
兵)(oo) △令ヤ豆'坦類
nn E;
actio~E; t{ 1]11翠ヤ貞嫌似E;
llllK送:思(巨対や)如~~ヤ;i‑00D
.47, 7, 12 (Iavolenus libro quinto decimo ex Cassio)
Qui agrum vendidit, nihilo minus furtim arborum caesarum agere potest.
D. 47, 7, 6 pr. (Pomponius libro vicensimo ad Sabinum)
Si plures eandem arborem furtim ceciderint, cum singulis in solidum agetur.
D. 9, 2, 43 (Pomponius libro nono decimo ad Sabinum)
Ob id, quod ante quam hereditatem adires damnum admissum in res hereditarias est, legis Aquiliae actionem
habes, quod post mortem eius, cui heres sis, accederit:
・・・・・・et hoc aliter constitui sine magna captione postumorum
liberorum, qui parentibus heredes erunt, non poterit. eadem dicemus et de arboribus eodem tempore furtim
caesis. puto eadem dici posse etiam de hac actione quod vi aut clam, si modo quis aut prohibitus fecerit, aut
(0>)
apparuerit eum intellegere debuisse ab eis, ad quos ea hereditas pertineret, si rescissent, prohibitum iri.
D. 47, 7, 2 (Gaius libro primo ad legem duodecim tabularum)
Sciendum est autem eos, qui arbores et maxime vites ceciderint, etiam tamquam latrones puniri
.(~) ”弐サ~fJ.J...J全心⇒ヤ,‑<竺,¾-~fJ心如芸掟,_),{:!,
:t'
菜:!:1,<:!i心,{:!,,:; 心⇒
令"""ti
l]lltl10゜
缶華(~卦器ぐ哉胆ざ竺竺憫ヤ綜1:1悉途{nn~茜避匁巨送全~:;:-.,
‑tE
all坦S
茜避心さ竺心<幻竪送茶,{:!,,:; , 匁,:;'"リ心ゃ~i-0゜や菜:1
0 ,:;
ャ~,1 0~ 堂ぬ菜心,~⇒ヤや菜会ぺ旦器は蟷国⇔巨嶽岩梨(Indiz)如l伶1°'~全 'D. 47, 7, 5,
a c t i o n e s ヘルモゲニアーヌスと訴権競合問題 )
a r
b .
succis~
使 す る こ と が 許 さ れ る
あげることができない︑ (a
r b
o r
e s
f u
t r
i m
c a e s a e )
八
ヘ
m ( 0 ni bu s e x p e r i r i p e r m i t t i ) と い う こ と に は な ら な か っ た で あ ろ う
︒ 彼の判断は︑
八、̲,
そうでなければ︑
直ち に︑
( T
a t
b e
t s
a n
d )
(1 3 )
と レ ヴ ィ は 分 析 す る
︒
( D
.
44 , 7 ,3 2)
発生する複数の訴権の競合という激しく論じられた問題にとって︑
すなわち法務官の訴権
十二表法の訴権を︑
という場合に片手間に思い付いたのでは決してない
︒
との間には︑
a c t 1 a 0
r b
. f
u r
t 1
m c
a e
s a
r u
m
複 数 の 訴 権
d e
c e
m v
i r
a l
e a c t i o a t r i o n i b u s
d i
s t
r a
e h
n d
i s
. . ¥ . J
ヘルモゲニアーヌスが︑
( P l u r e s すべてを行
(1 4
)
D e
c e
m v
i r
a l
e a c t i o d e
(1 5
)
a c t i o t u t e l a e
の間 という構成要件
( a c t i o )
よりも彼が熟知している例を な行為から(g
u n
o d
e l
i c
t o
)
木が秘かに伐られた
ヘルモゲニアーヌス
は ヽ大きな見解の相違
にと って
︑
つの不法 書いている︒
レヴ ィは
︑ ea de m c
a u
a s
の語について︑
そしてそれゆえに特に真正な間接証拠なのである
︒ の訴権の理由は︑
a c t i o l e g i s
A q
u i
l i
a
の場合と同一である
D .
4
775 , , ,
1 .
E i
u s
a c t i o n i s ea de m c
a u
s a
e s
t ,
qu e a s t e l e g i s
A q
u i
l i
a e
.
︶
(m g a na e
尽a r
z e t a t e s
この条文の直前のD .
47 , 7 , 5 ,
においてp r .
a c t i o a rb or um fu
r t
i m
ca
e s
a r
u m
が論じられているから︑
隠された︑
ヽ
e ( ad em ca
u s
a )
私
i e b
e z
i e
c h
n e
n t
e c
h i
n i
s c
h d en Be
s t
a n
d t
e i
l d
e r
ea de m r
' Je s ^ レ
事芦 いて お
h 7
こ れ と 対 比 さ れ る べ き な の が モ ム ゼ ン の 説 だ と し て い る
︒
9[ D
er
D i
e b
s t
a h
l i s t d
a r
n i
n i
c h
t n
o t
w e
n d
i g
n e
t h
a l
t e
n ( D
i g .
47 , 7 , 7 ,
1 .
l .
8 ,
2) ,
ob wo hl Pa
u l
u s
2 ,
3
124 ,
< l a s D e l i c t d
a h
n i
z i e h t .
" と
i D
51477の条文を掲げたのち︑g . , , ,
すなわち︑
lにおける
P a
u l
u s
である︒
モムゼンは︑
と言っているのであり︑1
ま ︑ こオ
9
つの
ウ パ ル ス は ︑
こ
ホ命 令
( l n t e r d .
qu
. v i
au t c l . )
(
f
u
ミi m )
なされるとい
にと同じように同
一
物
(e ad em r e s )
が認められたにちがいない︒
という事態から生ずる︑右の高められた意味においてである
︒
レヴィは言う︒それだけますます︑
D.
47 , 7 , 5 , 1がそこから生じたところの同じパウルス
(1 6
)
置かれた
二個の断章
( F r a g m e n t e n )
において十
二表の訴権だけを顧慮したはずだ︑ということは驚嘆を呼び起こす
︒
それらのうちの
一
個の
D.
eo
d 1.
は︑その構成要件において明らかに法務官の訴権に向けて裁断されており︑そして の言及か︑を人は判断しなければならない
︒
伐木の訴え 者にとって非常に有利である
︒
原テキストの不確実さに︑なおも余地があるならば︑パウスルは︑少なくとも法務官 の訴えについても語るべきであった
︒
同じことが
D
.
eo
d .
1 1
について︑いっそう
( a
po
t i o i ) r
妥当する
︒
告示注
( 2 3 )
︑ ︑
︑ ︑
解は︑古風なものではなく︑実務的な訴権にかかわりを持つ
︒
Su c c i d e r
e
に代えて
c a e d e r
e
も顧慮されるであろう
︒
特
が︑秘かに
の管轄は︑要件となっている
c a e d e r e
(
伐
る こ
と ︶
うことの蓋然性を高める
︒
法務官の訴えの抑圧は︑他の場合においても関与しないわけではないビザンティウム人に
( B a u m f a l l u n g s k l a g e n )
それだけからしてすでに︑顧慮されないままである異議を含んでいる
︒
トリボニアーヌスによって構成要件が変えら
(1 8
)︵
1 9 )
れたと見ることによってそれを解決するということは︑すでに述べたことによって︑うまくゆかない︒
f u r t i m
およ
(2 0
)
び
ca e d e r e
は︑比較的新しい訴権にのみ属し︑相互に支えあっている
︒
賛成に値するのは︑むしろレーネルの︑
﹀法
典編纂者たちは法務官の訴えの言及を削除した
︿
という対立する推定である
︒
たしかにパウルスは︑
三個の訴権を挙
(2 1
)
ユースティーニアーヌスの勘定とされるべきは︑
ut ra mq ue
か︑あるいは︑十
二
表
(2 2
)
の両方を同
一視する彼の傾きは︑後
げたかもしれず︑そしてそこで︑
4 関法第六二巻四•五号いずれの場合にも︑
un o b a l i g a t i o
, p
l u r e s a c t i o n e s
八四
( P a u l u s )
︵ ニ
︱ ︱ 七 ︶
が︑先頭に
蛍
g
啜心゜や菜S
華ユ全ぬ心ユ函号S
論ぷ条1]11諮砂菜¥‑‑‑',:;t‑0全勾I¥°'全さ←涯全は翠.:;.<::ft.:; 0D. 44, 7, 41
心塁鱈や'や菜迂祖~郎咲ぶJ菜.<::ft,:;゜
(吝)D.
44, 7, 41.
(Paulus libro vicensimo secundo ad edictum)Quotiens lex obligationem introducit, nisi si nominatim caverit, ut sola ea actione utamur, etiam veteres eo ぼ)nomine actiones competere.
1.
Si ex eodem facto duae competant actiones, postea iudicis potius partes esse, ut quo plus sit in reliqua (箋)actione, id actor ferat, si tantundem aut minus, id consequatur.~-~ 令ヤ豆,
~.LJ G
捲縄如舟虹t‑(,初心旦痘縄如幽匡1°"'l'Q゜
iv~Gt器ぐ苓magnaevarietates如宦お製リ..‑J,ゃ
⇒
化°くか全べ如..‑J\J令~'V'心~fr.1-Wヨお11citt. 旦.w:;
¥J出延忌旦趣全ギ心心トハ0G酋~ti'actioarborum furtim caesarumや~0心゜卜JG配~G饂那起条’兵菜兵菜茶令砧,,,,,, actio leg. Aq. ~G乱器ぐ口~~.,;;;-.粟-i!J~心ざcausae釘惰琴叡四竺⇔兵全苓全や心全心条囲兵菜心゜
Eadem causa
ゴ
actioleg. Aq. 如坦類µnG論~,~ 心;::i~tE~悉 e
論出且侶;::,0:t‑
l'Q゜綜lG~G旦0̲;立
0(が全
K (D. 47, 7, 5, 1)
竺吾緊忌旦,(全出ぶI!
1‑‑‑‑ー区K ( D. 44, 7,
32)投室挫坦~l]lm,\'゜D. 47, 7 , 5, 1
(Paulus libro nono ad Sabinum)Eius actionis eadem causa est, quae est legis Aquiliae. (眸翠・←薬豆室旦廿l'Q)
リG~怜区
S
寄ぐ口さ,.}L. 薬苺条eademcausaや~l'Q゜ヤ⇔兵心'吾緊忌や~l'Q゜く~~ぶI¥ti‑‑‑ー区メ心茜避卦器ぐ口室睾くば(11 1 1 ‑1()
巨迅綜-1(11~臣・H=1ojt, <~((I 1 I 1ば)
D. 44, 7, 32 (Hermogenianus libro secundo iuris epitomarum)
Cum ex uno delicto plures nascuntur actiones, sicut evenit, cum arbores furtim caesae dicuntur, omnibus
experiri permitti, post magnas varietates obtinuit.
(眸翠・←薬豆国~..l-f>t-0)リ8~侶双詞緊ぐ口はゴリリは釦全菜¥‑‑':;
t‑0
誓定如cum ex uno delicto (=facto) plures nascuntur action es
8~1ドn=―旦苺r{;r<菜t-08や~t-0゜室緊忌や~t-0°causa
=
factumや竺~:;吝factum =
delictum~ 謳俎,̲)'1垣8~1ドn=―如溢怪
1"'t‑0
゜匡
⇒
゜くが全K 8 D. 44, 7, 41, 1
(淀壬)ざ匡l
゜<ぷ―'、S
喘感や坦憫心゜D. 44, 7, 41. (Paulus libro vicensimo secundo ad edictum)
1. Si ex eodem facto duae competent actiones, postea iudicis potius partes esse, ut quo plus sit in reliqua
(芯)
actione,
idactor ferat, si tantundem aut minus, id consequatur. (¥L‑
薬四互旦丑t‑0)啜)Postea益\L--8坦華譴蝉抑e祖令8~茶'怜咲
8
Iト.\\-K..L<C~心~t-0幽唇貼糾配ぬヤ~,_)ヤ如,~8翌火如辛屯ヤ心J心四や抑~:;゜1"'~兵心,; くi:'~K~principium旦為:t:-t-0恙e国疸如判幽8~全や
'actio leg. Aq.
~actiode
arb. succ.
8~:; ~8~ 器ぐ口如浬{赳̲J,や⇒
ヤ杓心ユや菜如楽0心,~:; ゃ拇ぺ如や~t-0゜リ菜旦哀
⇒
ヤ'actioleg. Aq.
這器ぐロヤ心論忍区ぷャ゜応さ写全匁:;I名芦ざ論忍8
[Il]忌(Klagziel)
条,1"'~ 兵心'~8~ 涯全め如
magnae
varietates~t::'~ 示狛閾J炉J心条や抑心叫fJ t-芯窪料条茶'痘苔ぬ菜t-0~屯~,編郎ぐ箋ぺ如薬翠1"'!-0°+11~8論1-<~actio
leg. Aq. 8
室や豆,[Il]忌(Ziel)ざさ条宝山匡lや埒心心r{;~杓菜心山見又6:; 0雫饂S辱8~峨豆置郎や⇔全〇心°叫心’瞑坦~'1~8
actio ti
幸S
や菜心匡:::..)"‑./, 器忌忌訊癌(Sachbescha‑
心において︑打撃を与えられたのである
︒
され
︑
ヘルモゲニアーヌスと訴権競合問題
n a l k l a g e
) n
そ し て
︑ 訴 訟 消 耗
帰 結 を 引 き 出 す
^ には信用せず︑ というよりも︑ 情があっても︑
こ と を し な い と 考 え る と き
︑ そ し て
︑ 彼 が
︑
一部は顧慮せず︑ や
け く そ
1および
1 1c i t t
.) (
z i v i l e K on su mp ti on )
(P
r o z e f l k o n s u m p t i o n ) の 上 に 構 築 さ れ た あ ら ゆ る 競 合 論 八七
は
︑ そ の 核
(e
ad em
, r
e s , P r i z i p ) は 破
壊 (Po
,
は
︑ 史 料 を 単 純
は 明 瞭 で あ り
︑ 最 終 的 に 妥 当 す る よ う に な っ た
の拒否において
一致するに至るのか?
史 料 が
︑ 大 き な 見 解 の 相 違
︶ 0
ma gn ae
尽d r
t e t E s
よ う に が 認 識 さ れ う る し
︑ ま た
︑ 人 は
︑ ど こ か あ る と こ ろ で そ う し な け れ ば な ら な い と す る な ら ば
︑
(M
om en t)
こ の こ と を
︾複 数 の 競 合 す る 刑 罰 の 訴 え
アイゼレ
これについて︑トレバーティウスおよびパウルス
(N
ua nc
e)
それは他の場所では
a l i a r e s のために決定された ではなく︑訴権の複数
(d
i e Me hr he it d e r A k t i o n e n ) を呼び起こ したと認めなければならない
︒
否応のない帰結が︑すなわち︑同
一物
( E i s e l e )
アリプランディ e(
ad em r) e s は︑宿命的な過ちを犯している
︒
( A l i b r a n d i )
いかなる事
( f r .
( B e s t r a f u n g ) ここで︑立 を目的と
を 報 告 す る だ け で な く
︑ す べ て の 相 違 の 場 合 に 市 民 法 上 の 消 耗
(0
p t i n u i t :
f r .
32
c i t )見解の核心は︑.
そこにあったのである
︒人は︑伝承のこの態度を説明することを試みてきたが︑それはひどい
( v e r z w e i f e l t ) だ と 特 徴 づ け る べ き で あ る
︒
(2 9
) 一
部 は 誤 り で あ る と 説 明 す る
︒
なぜなら︑彼が次のように考えるとき︑すなわち︑人は︑︾この特別な事例において︑
の特異な厳格な取り扱い
^
に帰するとき︑そのことによ
って ︑
ae de m r e s の存在から通常の
同一
物 の 原
( 理
K o n k u r r e n z l e h r
e )
︵ニ
︱︱
四︶
法 の 偶 然 性 だ け が
︑ 決 し て 内 的 な 要 因
した︒
極めてわずかに異なるのではないニュアンス d i g u n g ) と 同 じ 法 的 性 格 づ け ( r e c h t l i c h e C h a r a k t e r i s i e r u n g ) において︑
である︒さて︑どのようにして︑ ︱
つの行為の処罰
(a
r g )
巨坦途‑l(l
I
都目・ば愈<< (111 1111)
~-包忌囲王匁苓忌岩1]11訳謹罪巷(Divergenz)
ti'¾-
E;; 坦芦E;;i‑{;蒋器如訳壬ャリ心全や叩心゜1"'~兵心'淀如四十11
船S澁避:-!'~~拉
actio arb. fort. caes
. :‑L忌!II],̲JャS,t‑0, ~S, ,c;---.1{]旦とや~t-0゜(旬△令←さ,iJE;; 謳坦苔全心'初心:‑L
ii1
晨囲如幽匡1"'t‑0゜-<~'~
脚s
論砂l
峯忌⇔悪壼(Deduktion)
謬翠旦葬マ⇔丘ヤ砂窪継(Zwiespalt)
竺心翠ti
l'Q゜く託ゞ
Ir,‑..̲
ー区心'戸戸這鱈贄定如'豪(Gattung)
旦心〇ヤば零,<:!,(singular)《妥3
叫ti
,<:!,v'器
赳忌,<:!,(typisch)や~(sicut
evenit, cum)
..lJ訳,<:!,1"':exuno delicto (=facto) plures nascuntur actiones. D
.44, 7, 34 pr.
は共芯心゜く~~K旦-1--(,0 \J哩心菜文卦器ぐ口如憫~,}j~ 薮は曖1"'l'Q~や
'fr.
32~varietates豆fr.34 pr. ~;g ,'.;
ヤl恰替ぬ菜心~~心さや菜竺勾正翠̲J,<:!, 全0心や伶心で心.:;f\'華製竺囲淀や叩心如Sや~l'Q゜°
は)
⇒
令←条訃唇Ll¥J ,'.; l'QD. 44, 7, 34 pr.
四浪くや茶祈~oく全1-\-l~、I\r,-.._ー区K~~糾メカ'D. 44, 7,
32や条祈Qo~~ヤv~心旦迄醒
⇒
ャ.:;l'Q~ や~l'Q゜啜)(笞)(苫)
D. 44, 7, 34 pr. (Paulus libro singulari de concurrentibus actionibus)
Qui servum alienum iniuriose verberat, ex uno facto incidit et in Aquiliam et in actionem iniuriarum: iniuria
enim
ex affectu fit, damnum ex culpa et ideo possunt utraeque competere. sed quidam altera electa alteram
consumi.
alii per legis Aquiliae actionem iniuriarum consumi, quoniam desiit bonum et aequum esse condemnari
(埒)eum,
qui aestimationem praest1t1t: sed si ante iniuriarum actum esset, teneri eum ex lege Aquilia.
sedet
haecsententia
per praetorem inhibenda est, nisi in id, quod amplius ex lege Aquilia competit, agatur. rationabilius
ita